DEPRESSION
EmՇատ Amխելոք մարդկանց այս հիմար երկրում,B7 EmՈւր ոչ ոք ոչ մեկին չի սիրում,C AmԴեռ հույսեր ենք կապում ու դռներ ենք թակում,B7Որ Emերբեք մեր առջև չեն բացվում:
Թե՛ խելոք, թե՛ հիմար խառնվել ենք իրարՈւ դարձել հոգսերին մեր գերի,Աղոթում ենք, Աստված որ մեր մեղքը ների,Բայց գործում նոր մեղքեր ավելի:
Գեղեցիկ շենքերով այս տգեղ քաղաքումԸնկերներս վաղուց չեն ապրում,Իսկ նա, ով մնացել, արդեն չի աղոթում,Օղու մեջ իր անցյալն է ջնջում:
Փակված դուռ, մութ սենյակ, լուսամուտ՝ առանց լույս,Խառնվել են անցյալն ու ներկան,Ո՛չ հնար կա, ո՛չ ճար, ո՛չ հավատ, ո՛չ էլ հույս,Խռովել է մեզնից ապագան:
Ես գիտեմ՝ վերջնագիծը հատված է արդեն,Ու չկա ոչ մեկին փրկություն,Ինչ եկել է, անցել, նորից չի կրկնվում,Մութ գիշերը ցերեկ չի դառնում:
Շատ խելոք մարդկանց այս հիմար աշխարհում,Ուր ոչ ոք ոչ մեկին չի ներում,Ես երգեր եմ գրում, որ ներում եմ խնդրում՝Իմ գործած մեղքերին թողություն:
Շատ խելոք մարդկանց այս հիմար աշխարհում,Ուր ոչ ոք ոչ մեկին չի սիրում,Դուք ներե՛ք ինձ, մարդի՛կ, որ ես ձեզ սիրեցիՈւ իմ կյանքը ձեզ հետ ապրեցի:Ինձ ներե՛ք, մարդի՛կ, որ ես ձեզ սիրեցիՈւ իմ կյանքը ձեզ հետ ապրեցի: