Արմինե Հայրապետյանը հայ երգահան-հեղինակ-կատարող է (հեղինակային երգ) և հնագետ, Բարդերի ակումբի անդամ։ Ծնվել է 1976 թ. օգոստոսի 31-ին Երևան քաղաքում։ Ավարտել է Գրիգոր Նարեկացու անվան № 137 միջնակարգ դպրոցը, 1993–1998 թթ. սովորել Երևանի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետում։
«Իմ աչքերի հատակում օվկիանոսներ կան անտակ, Ուր լողում է անդադրում սիրո, հույսի մի նավակ…»
Հինգ տարեկանում առաջին անգամ հանդես է եկել հեռուստատեսությամբ՝ երգելով գլխավոր դերը «Ոսկե ձկնիկը» մանկական օպերետում (հանրային հեռուստատեսություն)։ Դպրոցական տարիներից մասնակցել է բազմաթիվ հանրապետական և միութենական փառատոների՝ արժանանալով բարձր մրցանակների, այդ թվում՝ «Խաղաղության փառատոն» (Արտեկ, 1991) և «Նոր անուններ» (Երևան, 1991, 1-ին մրցանակ)։ Սեփական երգերը կատարում է 1992 թվանից, 1994 թվանից մասնակցում է բազմաթիվ հանրապետական հեղինակային երգի փառատոների, համերգների ու մրցույթների։ 1999 թ. ճանաչվել է «Լավագույն երիտասարդ ստեղծագործող կատարող», 2006 թ. արժանացել է «Նարեկացի» երիտասարդ ստեղծագործողների մրցույթի հեղինակային երգի անվանակարգի մրցանակին։ Նրա երգերը հնչել են վավերագրական ֆիլմերում, այդ թվում՝ Մայթե Ժարդենի «Հիշողության խոռոչները» (Ֆրանսիա) և Վրույր Թադևոսյանի «Պատերազմից հետո» ֆիլմերում։
Ունի «Ես ետ կգամ» (2005) և «Բարև» (2011) ձայնասկավառակները, մասնակցել է «Հեղինակային երգի հավաքածու» № 1 և № 2 ժողովածուներին, իսկ «The Wild Tree» ալբոմը (ներառյալ «Արի, երբ ուշ է» և «Օրոր» երգերը) հասանելի է Apple Music-ում։ «Հեղինակային երգի հավաքածու 3»-ում (bardclub.am) տպագրված են նրա «Այնտեղ», «Արի՜, երբ ուշ է», «Ես անուն չունեմ», «Կամակոր սեր», «Ո՞վ է», «Օրոր» երգերը։
Զուգահեռ զբաղվում է գիտական հետազոտություններով Հայաստանի հնագույն հուշարձանների վրա, դասավանդում է Երևանի պետական համալսարանում, երկու որդու մայր է։
2026 թ. հոկտեմբերին մասնակցել է Բարդերի ակումբի՝ «Ֆասթ Բանկ»-ի աջակցությամբ կազմակերպած բարեգործական համերգին Հովհաննես Թումանյանի անվան պետական տիկնիկային թատրոնում՝ Վախթանգ Հարությունյանի, Էդուարդ Զորիկյանի և Ռուբեն Հախվերդյանի հետ միասին։
Առաջին բեմերը
Հեռուստատեսային առաջին բեմելն ունեցել է տակավին 5 տարեկանում, հանրային հեռուստատեսության եթերում մեներգելով մանկական «Ոսկե ձկնիկը» օպերետի գլխավոր դերում։ Դպրոցական տարիներից սկսած մասնակցել է բազմաթիվ հանրապետական և համամիութենական փառատոների և համերգների, արժանացել գլխավոր մրցանակների («Խաղաղության փառատոն», Արտեկ, 1991, գլխավոր և «Հանդիսատեսի համակրանք» 1-ին մրցանակ, «Նոր Անուններ», Երևան - 1991, 1-ին մրցանակ)։
Հեղինակային երգ
Հեղինակային ստեղծագործություններով սկսել է հանդես գալ 1992-ից։ 1994 թ.-ից ի վեր մասնակցել է հանրապետական հեղինակային երգի մի շարք փառատոների, համերգների և մրցույթների։
Հեղինակի որոշ երգեր ընդգրկվել են վավերագրական այնպիսի ֆիլմերում, ինչպես Մաիտե Ժարդենի «Հիշողության խոռոչները» (Ֆրանսիա) և Վրույր Թադևոսյանի «Պատերազմից հետո» կինոնկարները։
Հեղինակը նախընտրում է հանդես գալ առավելապես կենդանի կատարումներով՝ ինչպես փոքրածավալ փակ, այնպես էլ բացօթյա համերգներում։
Մասնագիտություն
Ստեղծագործական գործունեությանը զուգընթաց զբաղվում է սիրելի մասնագիտությամբ՝ հետազոտություններ իրականացնելով Հայաստանի հնագիտական մի շարք վաղագույն հուշարձաններում, դասավանդում է Երևանի Պետական Համալսարանում, երկու որդիների մայր է։































