Մուկը

DmՀեռու տնից, հեռու տեղից՝Մի օր սոված մուկը բնիցGm DmԳնաց հացի կողքի աղբանոցը.GmԳոնե գտներ մի կտոր հաց,DmՄկնիկներ կան բնում քաղցած,A7 DmԻնքը՝ ոչի՜նչ, հե՛րն էլ անիծած:GmԳոնե գտներ մի կտոր հաց,DmՄկնիկներ կան բնում քաղցած,A7 DmԻնքը՝ ոչի՜նչ, հե՛րն էլ անիծած:

Նոր էր մտել աղբանոցը,Կեղտոտ հոտ է, գրողի՜ ծոցը,Կդիմանա. դա է ուտելու միջոցը։Դեռ չէր լցրել հացը ծոցը,Խլացրեց հզոր գոռոցը.Կատու էր հսկում էդ աղբանոցը:Դեռ չէր լցրել հացը ծոցը,Խլացրեց հզոր գոռոցը.Կատու էր հսկում էդ աղբանոցը:

Կատուն սկսեց մլավոցը.«Կորչի՛ մուկը գրողի ծոցը,Թալանչի է ու պիտի նստի»։Կանչեց գամփռ, հզոր շներ,Աղբանոցի ուրիշ տերեր,Խեղճ մկանը քարշ տվին դատի:Կանչեց գամփռ, հզոր շներ,Աղբանոցի ուրիշ տերեր,Խեղճ մկանը քարշ տվին դատի:

Ի՞նչ եք կարծում, ո՞վ է դատում,Բարոյական քարո՜զ կարդում,Դատավոր է սրատամ առնետը,Շունը՝ փրկիչ, կատուն՝ հսկիչ,Մուկն իբր գող է, հափշտակիչ,Ու աղվեսն է դառել բանտապետը:Շունը՝ փրկիչ, կատուն՝ հսկիչ,Մուկն իբր գող է, հափշտակիչ,Ու աղվեսն է դառել բանտապետը:

Em«Ոտքի՛, դատարանն է գալիս»Խեղճ մկանը հարցեր տալիս.Am Em«Թալանել ես պետական միջոցը,AmՈ՞վ է տեսել ցերեկ օրովEmՄկներն ուտեն ու կուշտ փորով։E7 Em E7Դատենք, ուղարկենք գրողի ծոցը,AmՈ՞վ է տեսել ցերեկ օրովEmՄկներն ուտեն ու կուշտ փորով։E7 Em E7Դատենք, ուղարկենք գրողի ծոցը»:

Դատը եղավ ու ավարտվեց,Խեղճ մուկը իր բախտն անիծեց.«Տունս քանդվեց, ա՜խր Տե՛ր Աստված,Սոված էինք, հե՛րն անիծած,Հիմի մուկ եմ՝ բանտերն ընկած,Տարիները մեջքով շալակած:Սոված էինք, հե՛րն անիծած,Հիմի մուկ եմ՝ բանտերն ընկած,Տարիները մեջքով շալակած»:

Ինչ էլ եղավ, դե՛, հե՜րն անիծած,Մկնիկները սատկեցին սոված,Ու մկնուհին կարճացրել է շորը…Խեղճ մկնիկը դառը դատի,Չկերած իր պարտքը փակի՝Անիծելով իր իսկ ծնված օրը:Խեղճ մկնիկը դառը դատի,Չկերած իր պարտքը փակի՝Անիծելով իր իսկ ծնված օրը:

Շուն ու կատու, աղվես, առնետ՝Օրենքներով իրավագետ,Աղբանոց են դարձրել իմ երկիրը,Թե որ մնանք խեղճ ու կրակ,էս բարքերից համաճարակԿընկնենք էդ խեղճ ու «գող» մկան օրը:Թե որ մնանք խեղճ ու կրակ,Լիրբ բարքերից համաճարակԿընկնենք էդ խեղճ ու «գող» մկան օրը:Էլ չմնանք խեղճ ու կրակ,էս բարքերից համաճարակՉընկնենք էդ խեղճ ու «գող» մկան օրը:Էլ չմնանք խեղճ ու կրակ,էս բարքերից համաճարակՉընկնենք էդ խեղճ ու «գող» մկան օրը: