Գոմաղբի բզեզը

Am Bm7(b5)Գոմաղբում ծնված բզեզը բողոքում է իր կյանքից,Am Bm7(b5)Ախոռում E7շուրջը գոմաղբ է, դժգոհում է բոլորից:DmՈւ G7 C Fբզեզը Dm E7երազում է. «Ա՜խ, էրնեկ, ա՜խ, երանիDm Am Bm7(b5)Տղերքին, որ հեռացել են ախոոռից մեր հայրենի»:

Գոմաղբում ծնված բզեզ է, բայց դժգոհ է իր բախտից,Որ ծնվել է ու ապրում է գոմաղբում այս ախոռի:Ախոռում իրարանցում է. «Մի՞թե լավն է մեզանից,Դիմանում ենք, դիմադրում ենք գոմաղբին մեր հայրենի»:

Գոմաղբում ծնված բզեզը բողոքում է ախոռից,Հայրենիքը նեղացրել է, հեռանում է նրանից:Եվ ահա նա հայտնվում է բացատում մի սքանչելի,Ուր պես-պես թիթեռնիկներ կան,Թիթեռներ գիշերային:

Բացատում ազատություն է, լիություն է և անդորր,Ու բզեզը հիանում է. «Սա բացա՜տ է, ո՛չ ախոռ»:Ու բոլորն այստեղ ազատ են, թռչկոտում են, թռվռում,Բայց մի բան կարծես պակաս է, ինչը շատ էր ախոռում:

Գոմաղբին սովոր բզեզը անսովոր մաքրությունիցՆեղսրտեց, հիվանդացավ, քիչ մնաց զրկվեր կյանքից:Ու հիմա էլ մտմտում է. «Ա՜խ, էրնեկ, ա՜խ, երանիՏղերքին, որ մնացին ախոռում մեր հայրենի»:

Գոմաղբում ծնված բզեզը կարոտում է գոմաղբին,Գոմաղբին սովոր բզեզը հայհոյում է իր բախտին:«Գոմաղբի բզեզի բախտ է»,- դժգոհում է անընդհատ,Անհարմար է, անսովոր է, ուր գնում է, է՛, վա՛տ է, վա՛տ:

Բացատում ազատություն է, լիություն է և անդորր,Բայց բզեզը տզտզում է, անհարմար է, անսովոր:Ու կարծես թե փոշմանել է, որ դիմեց նման քայլի,Ու լքեց ծննդավայրն իր՝ իր ախոռը հայրենի:

Ու այսպես, երբ տառապում էր բացատում գոմաղբեցին,Բացեցի նրան ես թեզն իմ ու լուծում տվի հարցին.Գոմաղբին սովոր բզեզը գոմաղբին պիտի հարի,Գոմաղբում ծնված բզեզը ախոռում պիտի ապրի:Հերթական գոմաղբեցին է դժգոհում ճակատագրից.«Հայրենիքը նեղացրել է, հեռանում եմ ախոռից»: