Երբ ծաղկում են ծառերը

C AԵրբ ծաղկում են ծառերը ու բերում են գարուն,Gm A DmԱրթնանում է քո սերը ու մտնում է թաքունF Fm CԿիսամութ քո սենյակը, ուր տխուր սեղանինD GՍևագրերդ մենակ են ու խաղում է քամին:

Երբ գալիս է գարունը կանաչով անհամբեր,Արշալույսը պատռում են կարոտած երամներ,Ողջ երկինքը լցվում է ձայներով բյուրավոր,Դու թաքուն արտասվում ես, քեզ զգում մեղավոր:

Երբ գարնան փողոցները խենթերով են լցվում,Ու նրանց հայացքները իրարու են փնտրում,Երբ նրանց գիժ ձեռքերը կարոտում են նորից,Կախարդված այն թևերը մանկության երազից:

Որ թռնեն բիլ երկինքը ու տեսնեն վերևից,Սա նրանց հայրենիքն է` հորիզոնը անբիծ,Որ հասնեն մինչ աստղերը, հետո վերադառնան,Ուր որ նրանց սերերը կսպասեն անպայման:

Ուր կանաչ քամիները սարերից են իջնում,Հիշեցնում են երգերը, որ նորից են հնչում,Ու հոսում են երգերը, ու դառնում բալասան,Լուսավոր է գիշերը, մինչ նրանք հեռանան,Մինչ նրանց զիլ ձայները չքանան մշուշում,Խլանան վեց լարերը, ու մինչ գա նոր աշուն,Մինչ դեռ սիրտը երգում է ու թեկուզ անհամբեր,Հավատում ու սպասում է, որ կգան դեռ օրեր…

Երբ ծաղկում են ծառերը…