Լիլիթ Բլեյան (ծնվ. 1978 թ. հունիսի 2-ին, Երևան) հայ երգահան և երգչուհի է, նախկինում՝ լրագրող և հեռուստահաղորդավար։ Երգեր գրել սկսել է դպրոց գնալուց առաջ. մայրը՝ երաժիշտ Կարինե Ջանոյանը, պատմել է, որ Լիլիթը գրեթե մեկ տարեկանից երգեր է հորինել, և ինքն այդ երգերը նոտագրել է։ Ավարտել է յոթնամյա երաժշտական դպրոցի ջութակի դասարանը, 1992–1994 թթ. երգել է Երևանի «Ալան Հովհաննես» կանանց կամերային երգչախմբում։ Դեռ մանուկ հասակում տարվելով իսպաներեն երգերով՝ ինքնուրույն սովորել է իսպաներեն, ապա սովորել ԵՊՀ ռոմանա-գերմանական ֆակուլտետի իսպաներենի բաժնում՝ զուգահեռ ավարտելով հեռուստալրագրության դասընթացներ։
«Փնտրում ենք էսպես՝ քաղաքից քաղաք, Փախչում ենք անվերջ քաղաքից քաղաք, Թռչում ենք անվախ քաղաքից քաղաք, Որ մի հաջորդ քաղաքում գտնենք մեզ։»
Աշխատել է «Ա1+» անկախ հեռուստաընկերությունում՝ նախ որպես լրագրող, ապա՝ խմբագիր և լուրերի հաղորդավար. 2002 թ.ից զբաղվել է սոցիալական նախագծերով։ 2010 թ. որոշել է ձայնագրել իր երգերը. առաջին՝ «Սպասող գնացքներ» երգն անմիջապես ընդունելություն է գտել ունկնդիրների մոտ։ 2011 թ. նոյեմբերին «Երևան» հյուրանոցում տեղի է ունեցել նրա «Ուրիշ քաղաքում» ալբոմի շնորհանդեսը՝ ինը երգով («Քաղաքից քաղաք», «Մութ սենյակում», «Սպասող գնացքներ» և այլն). բոլոր երգերի խոսքերը, երաժշտությունն ու կատարումը նրանն են, գործիքավորումը՝ Նարինե Զարիֆյանի։ 2013 թ. նոյեմբերին թողարկել է «Paciencia» («Համբերություն») ալբոմը՝ իսպաներեն և անգլերեն տասներեք երգով։ Երգում է հայերեն, իսպաներեն, իտալերեն և անգլերեն՝ հանդես գալով soul, pop և jazz ոճերում։
«Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիրի տնօրեն Աշոտ Բլեյանի երեք դուստրերից ավագն է. ամուսնու՝ Վահե Հովհաննիսյանի հետ դաստիարակում է երկու դստրերի։ Բարդերի ակումբի «Հեղինակային երգի հավաքածու 3» ժողովածուում (bardclub.am, 2016) ներկայացված են նրա «Ինչպես սպասող գնացքներ», «Կապույտ լուսին», «Մութ սենյակում» և «Քաղաքից քաղաք» երգերը։
