Հուսո առագաստ Հուսո առագաստ 2015 «Հուսո առագաստ-2015»՝ ոչ մի սահմանափակում, ոչ մի գրաքննություն

«Հուսո առագաստ-2015»՝ ոչ մի սահմանափակում, ոչ մի գրաքննություն

Հարցազրույց երգահան, հեղինակ-կատարող Էդուարդ Զորիկյանի հետ

15.08.2015
Hraparak.am


- Պարոն Զորիկյան, «Հուսո առագաստ-2015» հեղինակային երգի փառատոնն իր ձեւաչափի մեջ 1-ին անգա՞մ է անցկացվում, թե՞ նախապատմություն ունի։

- Առաջին անգամ այս երգաոճի առկայության մասին Հայաստանում բարձրաձայնեցին դեռ կոմունիստների օրոք: Այն ժամանակ՝ գորբաչովյան տարիներին, Հայաստանի պետական հեռուստատեսությունը մի հավաք կազմակերպեց: Հենց հեռուստաաշտարակի մերձակա անտառում, խարույկի շուրջ տեսագրեցին կիթառի նվագակցությամբ երգեր կատարող մի քանի երիտասարդի եւ այդ տեսանյութը եթեր հեռարձակեցին, նրանք նույնիսկ հեղինակ-կատարողներ չէին, բայց այս երգաոճի մեծ սիրահարներ էին: Մասնակիցների թվում իմ համակուրսեցի Արմեն Ղազարյանն էր, ղարաբաղյան պատերազմում զոհված իր ընկերներից՝ Արմեն Երիցյանն ու եւս մի երկու հոգի: Այս հավաքը, իհարկե, փառատոն չէր, բայց փառատոնային շարժման համար ելակետային հենք հանդիսացավ: Հետագայում, հեղինակային երգի մրցույթ-փառատոններ կազմակերպվեցին Եղեգնաձորում: Նախաձեռնողներից մեկն ու շարժիչ ուժը մեր Արմեն Ադամյանն էր՝ սիրված հեղինակ-կատարող: Ինքս միշտ խույս էի տալիս նման մրցույթներից, քանզի գտնում էի, որ մրցույթ ասվածը սպորտային կատեգորիա եւ չափանիշ է: Արվեստին բնորոշ են անհատականությունը, յուրօրինակությունը, գործի գեղեցիկ եւ ազդեցիկ մատուցումը, նոր խոսքի, ասելիքի առկայությունը: Այնուհանդերձ, ընկերոջս՝ Վահան Արծրունու հորդորով երկու անգամ մասնակցեցի Եղեգնաձորի փառատոնին, ծանոթացա Հայաստանի տարբեր մարզերից ժամանած հեղինակ-կատարողների հետ, ովքեր այսօր հայտնի եւ սիրված արտիստներ են: Հետո եղավ պատերազմ եւ ընդմիջում: Հետո հեղինակային երգի «Ոսկե լար» Երևանյան փառատոնն էր, որին մասնակցեց նաև հայ ժամանակակից հեղինակային երգի հիմնադիրներից՝ Ռուբեն Հախվերդյանը: Նորից ընդհատում: Հաջորդը հեղինակային երգի «Ընթացք» հանրապետական փառատոնն էր, ուր ես հրավիրված էի որպես ժյուրի և առաջին անգամ պիտի ոչ թե մասնակցեի, այլ ժյուրիի մյուս անդամների հետ համատեղ  գնահատեի երիտասարդ մասնակիցների ստեղծագործությունները: Հեղինակային երգի «Ընթացք» փառատոնը հիշարժան է այն բանով, որ լավագույն տասնյակի մեջ ընդգրկվեցին առաջին չորս հորիզոնականներում հայտնված չորս երիտասարդներ, ում անուններն այսօր հայտնի են հանրությանն իսկ նրանց երգերը՝ սիրված: Նրանք են Արմինե Հայրապետյանը, Տաթևիկ Աղամիրյանը, Վախթանգ Հարությունյանն ու Արեգ Նազարյանը:Հետո, նորից դադար: «Ընթացք»-ին հաջորդեց հեղինակային երգի «Ոսկե կիթառ» հանրապետական փառատոնը /2006, 2007 և 2008 թվականներին/, որի կազմակերպիչներն էին ՀՀ Մշակույթի Նախարարությունը, «Մշակույթի զարգացման հիմնադրամն» ու «Օվացիա» պրոդյուսերական կենտրոնը : «Ոսկե կիթառ-ը» բացահայտեց այն ժամանակ ամենաերիտասարդ մասնակից՝ Վարդան Գայստյանին, Ռուբեն Քամալյանին և իհարկե, նրանց հետ մեկտեղ, ևս մի շարք շնորհալի երիտասարդների:Հետո՝ նորից ընդմիջում, որը տևեց 6 տարի: Պատճառը փոքր-ինչ զավեշտալի էր հնչում՝ համաշխարհային ֆինանսա-տնտեսական ճգնաժամի առկայություն: Մենք , «Ոսկե կիթառ» փառատոնի նախաձեռնող ՝ Սամվել Մեսրոպյանի հետ, այդ տարիների ընթացքում մի քանի անգամ դիմեցինք ՀՀ Մշակույթի Նախարարություն և առաջարկեցինք վերսկսել «Ոսկե կիթառ-ը»: Պատասխանն անփոփոխ էր՝ փող չկա:

Բառացիորեն մի քանի շաբաթ առաջ ինձ հեռաձայնեց Վախթանգ Հարությունյանն ու ասաց, որ Կոմպոզիտորների միության նախագահ Արամ Սաթյանի հետ ձեռք է բերել նախնական պայմանավորվածություն՝ «Երգի փառատոն-2015» մեգանախագծի սահմաններում անցկացնել նաեւ հայ հեղինակային երգի փառատոնը: Վախթանգն առաջարկեց ինձ ղեկավարել փառատոնի գեղարվեստական մասը: Այն, ինչ մենք արեցինք, կարելի է բնութագրել որպես սպրինթ-մրցավազք, քանզի փառատոնի կազմակերպչական, նախապատրաստական աշխատանքների համար գրեթե ժամանակ չկար՝ պետք էր հասցնել կատարել փառատոնի տպագրական-հրատարակչական աշխատանքները, պատրաստել մրցանակներ՝ գավաթների, կրծքանշանների, վերնաշապիկների տեսքով, հանրությանը հայտարարել փառատոնի մասին եւ ներգրավել ստեղծագործ հայ երիտասարդությանը: Մի խոսքով՝ անելիքը շատ էր, ժամանակը՝ քիչ, բայց, ի շնորհիվ «Հուսո առագաստ-2015» փառատոնի տնօրեն Վախթանգ Հարությունյանի եռանդի, ի վերջո, կարողացանք նախապատրաստել եւ անցկացնել Սեւանում փառատոնի առաջին փուլը: Առջեւում փառատոնի երկրորդ փուլն է՝ Դիլիջանում: Ուզում եմ ասել, որ հեղինակային երգի ոճում ստեղծագործող այն երիտասարդները, ովքեր ինչ-ինչ պատճառով չեն հասցրել մասնակցության հայտեր ներկայացնել, կարող են այդ անել մինչեւ օգոստոսի 24-ը: Գործում է հայտերը ներկայացնելու թե՛ օնլայն տարբերակը, թե՛ անհատապես ներկայացնելու հնարավորությունը: Այս երիտասարդների համար մենք օգոստոսի 24-ին, Կոմպոզիտորների տանը կանցկացնենք լսումներ եւ հնարավորություն կընձեռենք լավագույններին՝ անցնել երկրորդ փուլ:Ուզում եմ հատուկ նշել, որ «Հուսո առագաստը», ընտրելով քաղաքամայր Երեւանից դուրս հանելու եւ այս առումով այն ապակենտրոնացնելու, տարածելու քաղաքականությունը, ինքն է լողալու դեպի ՀՀ մարզերը: Սրանով մենք, ինչ-որ տեղ, վերականգնում ենք հին երգասացների ավանդույթը՝ քաղաքից քաղաք անցնելն ու տեղում ելույթներ ունենալու մշակույթը: Կուզեի, որ տեղական ինքնակառավարման մարմիններն էլ իրենց հերթին վերականգնեին երգասացներին պատշաճ ընդունելու, ունկնդրելու եւ ճանապարհելու մշակույթը: 

- Փառատոնին մասնակցելու քանի՞ հայտ է եղել, եւ մասնակիցների մեջ նոր անուննե՞րն են ավելի շատ, թե՞ հանդիսատեսին ծանոթ երաժիշտներ էլ կան։

- Կարծում եմ, որ ոչ մի փառատոն չի կարող կայանալ առանց հայտնի անունների մասնակցության: Այս առումով «Հուսո առագաստ-2015-ը» բացառություն չէ: Փառատոնին մասնակցում են 12 հայտնի անուններ, ոոնց երգերը հանդիսատեսի կողմից սպասված են եւ սիրված, ինչի մասին վկայում է դահլիճում հանդիսատեսի ձայնակցությունը: Փառատոնի պատվավոր հյուրն է Ռուբեն Հախվերդյանը: Երկրորդ փուլն անցած երիտասարդների թիվն առայժմ 15-ն է:   

- Գիտեմ, որ փառատոնում տարիքային եւ թեմատիկ սահմանափակում չկա, դա չի՞ դժվարացնում ընտրությունը։

- Իրոք որ, ես ի սկզբանե որոշեցի հանել նման սահմանափակումները: Փորձը ցույց է տալիս, որ ստեղծագործական միտքը ոչ մի կապ չունի տարիքի հետ: Իհարկե, տարիքի հետ փորձառություն ես ձեռք բերում, բայց երիտասարդների անկեղծությունն ու դրանից բխող ինքնադրսեւորումն ինձ համար ավելի կարեւոր են: Եվս մեկ պատճառ կա, ինչի հիման վրա մենք որոշեցինք չսահմանափակել երիտասարդներին որեւէ թեմատիկ պարտադրանքով: Մեզ հետաքրքրում է, թե ինչ է հուզում այսօրվա երիտասարդներին, ուստի նրանց ինքնադրսեւորման բացարձակ ազատություն ենք ընձեռել: Ոչ մի սահմանափակում, ոչ մի գրաքննություն: Միակ չափանիշը կիրթ հայերենն է:

- Ովքե՞ր են ժյուրիում ընդգրկված, եւ 1-2-րդ փուլ ընտրությունն ինչպե՞ս եք արել։ Փառատոնն ի՞նչ հնարավորություններ է ընձեռելու մասնակիցներին։

- «Հուսո առագաստ-2015» փառատոնի ժյուրիի անդամներն են Արմինե Հայրապետյանը, Սվետլանա Ալեքսանյանը, Վախթանգ Հարությունյանն ու ես: Փառատոնի եզրափակիչ փուլում ժյուրիի աշխատանքին ակնկալում ենք նաեւ Ռուբեն Հախվերդյանի մասնակցությունը, քանզի նրա կարծիքը մեզ համար անչափ կարեւոր է: Մինչեւ փառատոնի առաջին փուլը, անցկացվել են նախնական լսումներ, քննարկումներ, ինչի հիման վրա ընտրել ենք այն մասնակիցներին, որոնց ստեղծագործությունները հեղինակային են եւ որոշակիորեն համապատասխանում են բեմից կատարելու պահանջներին: Իհարկե, կային երիտասարդներ, ովքեր գեղեցիկ երգեր էին ներկայացրել, որոնց հիմքում այլ հեղինակի խոսքն էր: Այս հայտատուներին եւս մեկ անգամ բացատրեցինք, թե ինչ ենք հասկանում հեղինակային երգ ասելով: Նրանք այս տարի փառատոնին չեն մասնակցելու, բայց համոզված եմ, որ իրենց մեջ առկա ստեղծագործական ավյունը կստիպի նրանց մինչեւ «Հուսո առագաստ-2016-ը» գրել եւ ներկայացնել հեղինակային երգեր: Երկրորդ փուլ անցած 15 հոգուց բացի, եւս 12 հայտնի հեղինակներ կմասնակցեն դիլիջանյան համերգներին: Կլինեն նաեւ հյուրեր: Դիլիջանում, եզրափակիչ փուլն անցած մասնակիցներից կընտրվի լավագույն տասնյակը, եւ նրանց համար հնարավորություն կընձեռվի երգերը ձայնագրելու եւ CD-ի տեսքով ավելի լայն շրջանակներին ներկայանալու: Երեւանում, Թումանյան 40 հասցեում գործում է բարդերի ակումբը՝ ամենշաբաթյա հավաքների ձեւաչափով: Ակնկալում եմ հետագայում նորահայտ երիտասարդներին տեսնել նաեւ այդ հավաքներին:

- Հեղինակային երգն ինչքանո՞վ է պահանջված մեր երկրում։ Այսօր հեղինակ-կատարողներն իրենց հանդիսատեսի հետ հանդիպում են հիմնականում փաբերում, դա նորմա՞լ է, թե՞ պահանջարկի հարց է:

- Այս հարցը մշտական հարցերի շարքից է: Հավատացեք, արվեստում ամենեւին կարեւոր չէ պահանջված լինելու չափը: Որպես օրենք, պահանջված է լինում մատչելին, բայց մատչելին չէ՛, որ արժեքավորն է: Պատահական չէ, որ ֆիլմարվեստում առկա է «հեղինակային կինո» հասկացությունը: Այս ֆիլմերը մեծաքանակ հանդիսատես երբեք չեն հավաքել ու երբեք էլ չեն հավաքելու, սակայն մասնագետների կողմից ընդունվել են որպես յուրահատուկ, յուրատեսակ ասելիքի, աշխարհընկալման, ինչ-որ տեղ՝ նոր խոսքի դրսեւորում: Հեղինակային երգն այս առումով նույնն է: Մեր հանդիսատեսը հատընտիր է: Իսկ փաբային հավաքների մասին կասեմ, որ սա նոր, բայց շատ կարեւոր իրողություն է, քանզի այդ ակումբներում հավաքվում են մարդիկ, ովքեր իրոք սիրում եւ գնահատում են այս երեւույթը: Մենք տարեկան այնքան համերգներ ենք տալիս, որ դժվար թե գտնվի արվեստի որեւէ մեկ այլ ճյուղի ներկայացուցիչ կամ հավաքական որեւէ մի ուժ, ով կարող է մեզ հետ այս հարցում մրցակցել:


Նյութի հեղինակ՝
Սոնա ԱԴԱՄՅԱՆ

Նյութի աղբյուրը

AddThis Social Bookmark Button
 
Կայքում են
We have 103 guests online

Մամուլը մեր մասին
Վարդան Գալստյանը՝ Բարև երկիր հաղորդման հյուր

Վարդան Գալստյանը՝ Երկիր Մեդիա  հեռուստաընկերության "Բարև, Երկիր" հաղորդման հյուր

 
Արմեն Ադամյանը՝ ATV Առաջին ծրագրի առավոտյան ծրագրի հյուր

Արմեն Ադամյանը՝ Առաջին ծրագրի առավոտյան ծրագրի հյուր, 26․06․2019

 
Bac tv. Արմինե Հայրապետյան

Bac tv. Արմինե Հայրապետյան․ Հեղինակային երգը իրոք պոեզիա է․․․

 
Առավոտը Շանթում` Հուսո Առագաստ 2019-ի մասին

Ռուբեն Քամալյանը հյուրընկալվել է Առավոտը՝ Շանթում ծրագրին
17.06.2019

 
bac tv. էդուարդ Զորիկյանը Համլետ Ղուշչյանի հյուրն է

Bac tv. էդուարդ Զորիկյան․ Հեղինակային երգը իմ առաջին սերն է․․․
8․06․2019

 
Առաջինի հյուրն է Վախթանգ Հարությունյանը

"Հուսո առագաստ-2018". նախապատրաստական աշխատանքները լուսաբանում է Առաջին ալիքը
22.06.2018

 
Ամենալավ պարգևը սերն է․ Վախթանգ Հարությունյան

journalist.am, 26/03/2018

 

 
«Ստվերները հաճախ ամենահարազատն են»

bravo.am-ը լուսաբանում է․
Վախթանգ Հարությունյան, 2․03․2018

 

 
Հեղինակային երգը երաժշտությամբ փաթեթավորված պոեզիա է. armenpress.am
Արմենպրես
22 Հունվար, 2018
 
«Ճեղքվող լռություն» համերգի անդրադարձը

Սիրով ներկայացնում ենք Բոհեմ համույթի՝ Վրաստանում կայացած համերգի անդրադարձը,

 
Աջակից

Place Your ad here!