Աշուն

Em CԿարմրաշեկ այդ ծաղրածուն՝ աշունը,G DՔշում է իր միականի հեծանիվը,Em CԻ՞նչ ես ինձ հետ անում,G DԱշուն, սրիկա աշուն:

EmԵս Cծնվեցի՝ որպես տերև դեղնածG DԱշնան վերջին օրերն ապրող մի կորացած ծառիEmԻր C Gհուշերի հաշվին շնչող ուշակորույս ծառիDԾառի բեռան տակ անհույս կքածEm CՏերևների մեջ հին և հնությամբ շնչողG DՀին ու հանգած կրքերն են՝ հոգնած քենովEm C GԹունավորում ներկան՝ ներարկելով անցյալըDՆերկելով ներկան անիրական վերքովEmՈւ Cսանրվածքներն այս խորթ ու շարժումներն օտար,G DՈւ հայացքները դատարկ, ոչինչ չասողEmՈւ C Gգլուխներն այդ՝ հայացքներից դատարկDՈղնաշարները կոր ու փայտ լսողEmՈւ Cկառույցներն այս գորշ, անշունչ, անկիրքG DՈւ առևտուրն այս բիրտ ու անհեթեթEm C GՄիթե՞ չի մնացել մի գիրկ, մի գիրկ կարգինDՈւր կարելի լիներ նետվել։

C G D EmՈրտե՞ղ, որտե՞ղ կորար իմ պատանի լուսեC GԻմ D Emաղջնակ փերի, արդյո՞ք որտեղ կորաքC GԵթե D Emդուք դեռ, դուք դեռ կարող եք ինձ լսել,C DՊոկեք ինձ այդ Աշնան անգութ գրկից

Em CԱյս կրակները սուտ, ուր ջերմությունը՝ չիքG DՈւ փորերից ելնող հրճվանքն անասնականEm CԱյս խնդությունը կեղծ ու սալյուտները սինG DՄիթե՞ արդեն ոչինչ, արդեն ոչինչ չկա։

Em CԼոկ աղջիկներն մոմե, և տղաներն այս՝ բութG DՊիտի ծնեն երթեր՝ մեղկ հորթերի հլուEm CՊիտի Gկոկորդ կրծեն մի ոսկորի սիրույնDՀարմար տեղի համար խեղդեն պիտ իրարուC G D EmՈրտե՞ղ, որտե՞ղ կորար իմ պատանի լուսեC GԻմ D Emաղջնակ փերի, արդյո՞ք որտեղ կորաքC GԵթե D Emդուք դեռ, դուք դեռ կարող եք ինձ լսել,C DՊոկեք ինձ այդ Աշնան անգութ գրկից

Em CՈւ՞ր, ու՞ր է գլորվում այս անհեծանվոր անիվը՝G DՄի մայր ու բյուրավոր անհայր որբեր,Em CԱյս հողը՝ երգված, ներկված արյամբ,G DԽռոված հողն այս՝ մարմինների մարմին:

Em CՍպասում է՝ երբ պիտի քոչի վերջինG DԽեղված, տարաբախտ խառնածինը։Em CԳիտեմ՝ պետք է լինել ուրախ, պիտի երգեր երգել,G DՊետք է հրճվել ու գովերգել ներկան,EmՈր Cկենդանի ենք դեռ՝ այս եզերքում խղճուկ,G DՈր ուտելու՝ հաց ու խմելու՝ ջուր դեռ կա։

Em CԿարմրաշեկ այդ ծաղրածուն՝ աշունը,G DՔշում է իր միականի հեծանիվը,Em CԻ՞նչ ես ինձ հետ անում,G DԱշուն, սրիկա աշուն…