F#m C#7Բանուկ փողոցում մարդկանց գետակներ են,F#Ու Bmես՝ մի կաթիլ վարարող գետակի,E7 AՀայացքս սառել է, ոտքերս մեխվել են,Bm C#7Կարծես սպասում եմ ես ինչ-որ մեկի:
Ալիքվող ամբոխի մեջ հանկարծ ես որսում եմՀարազատ, ուշադիր ու գերող մի հայացք,Մենակ չեմ այլևս շփոթված սպասումով իմ,Արդեն երկուսով ենք այստեղ մենք կանգնած։
Bm E7Օրվա A Dանկանոն ընթացքը սառել է,BmԷլ E7 Aչեմ F#նկատում գետակը մարդկանց,Bm E7 A Dmaj7Թռչունները, կարծես, երկինքը լքել են,Bm C#7Իսկ մարդիկ վազքի մեջ կորցնում են միմյանց:
Կարծես ամեն բան մեր շուրջը փոխվել է,Թողնենք, թող գնա ընթացքով անվարան,Գուցե այս դադարը հատուկ մեզ համար էր,Որ այս վազքի մեջ չկորցնենք թանկ մի բան:
Երկինքը նորից կլցվի գույներով իր,Ծառերը քամուց կշարժվեն անկանոն,Կտրվեն ընթացքին աղմուկով միալարԲյուր գունավոր գետակ-անցորդներ։
Նորից անդադար հոսքում փողոցի այսՈչ ոք չի փնտրի, ավա՜ղ, ոչ մեկի,Շտապող անցորդները, թաքցրած հոգիները,Անվերջ վազքի մեջ իրար չեն տեսնի:
Բանուկ փողոցում մարդկանց գետակներ են,Ու ես՝ մի կաթիլ վարարող գետակի,Որ խենթ սլացքի մեջ բոլորի պես շտապում էՈւ չի նկատում, ավա՜ղ, ոչ մեկի:Որ խենթ սլացքի մեջ բոլորի պես շտապում էՈւ չի նկատում արդեն ոչ մեկի:

