Սևան
E A7Հովը փչում է, իջնում է հանդարտ երեկոն,B7 E7 B7Ավազոտ ափին նստել ենք մենք երեքով,E A7Ես, իմ կողքին դու և լիալուսինB7 E7Երազում ենք, ո՞վ գիտե՝ ինչերի՜ մասին։
Լճի կապույտ ջրերից էլ խորը աչքեր,Ո՞վ էր համոզում, որ ինձ սիրողը ինքը չէր,Իսկ հիմա, խարույկի կողքին մեկնված,Ինձ է նայում հայացքով՝ կարոտ ու գերված։
E7 A7 B7Հիշի՛ր Eերեկոն այս Սևանի ափին,A B7 EՀիշի՛ր՝ ինչ խոսքեր ասացիր, երբ մայր մտավ արփին,A B7Ու C#7թե պատահի՝ մի օր մոռանաս խոստմանդ մասին,F#7 B7Հիշի՛ր Eվկա ունեմ՝ լիալուսին…
Մութը ընկնում է արագ, ինչպես հեքիաթում,Զբոսանավերի լույսերն են մեղմ թարթում,Քո մազերը հանգչում են իմ ուսին,Իսկ ալիքներով սահում է վառ լուսին։
Պետք չէ իմանանք՝ ժամանակ որքան է անցել,Գո՞ւցե երեկոն վաղուց կեսգիշեր է դարձել,Մեզ աչքով են անում աստղերը բյուր,Ո՞վ գիտե՝ մեկ էլ երբ կգանք այստեղ հյուր…