Հիշողություն սիրո մասին

Նվիրվում է Ն. Ս-ին

Eb GԵրբ անձրևը կաթկթում է մենության տանիքներին,Eb GԴու, իհա՛րկե, ինձ հիշում ես ու մի պահ տխրում կրկին,C7 FmԴու Bb7հիշում ես մեր համբույրը ձեր տան մոտ կեսգիշերին,CmՈւ Fm G7մայրիկդ, որ կանգնել էր քարացած դռան շեմին:

Eb Bb7Իսկ հայրիկդ շատ քաղցած էր, մայրիկիդ էր նա կանչում,C7Այդ ժամին ցանկանում էր կուշտ ընթրել խոհանոցում,Bb7 EbՄինչ մայրիկդ շվարել էր, աչքերին չէր հավատում,FmԻր Bb7աղջիկը համբուրվում է, այն էլ տան մոտ՝ փողոցոFm G7Այն Cmէլ տան մոտ՝ փողոցո՜ւմ…

Cm G7Անպատեհ տաք անձրևն էր փողոցում շաղակրատում,Cm G7Դու հանկարծ նկատում ես մայրիկիդ՝ կանգնած ստվերում,Eb Bb7Անձրևի կաթիլներն են այտերիդ վրա հոսում,FmԵվ G Cmինձ արգելվում է երևալ ձեր փողոցում:

Cm G7Ավա՜ղ կյանքը բարդ խնդիր է, և մեկ-մեկ այն չի լուծվում,Cm G7Ոմանց մենք հավերժ սիրում ենք, այլոց հետ ամուսնանում,EbՈւ Bb7ծածուկ մի տաք անկյուն է սրտերի մեջ մեր մնում,Fm G7Ուր թախիծն է բույն դնում…Eb՜ւմ,

Երբ անձրևը դադարում է նվագել պատուհանին,Ես մի պահ նորից հիշում եմ մեր անցյալը, իմ անգիԵս հիշում եմ տաք ափերդ, որոնց խառը գծերումՄիշտ կարդում էի անունս, քո անվան հետ գումարում:

Իսկ մայրիկդ անվերջ վատ էր իմ մասին արտահայտվումԵվ ասում էր՝ ապագա չեմ դառնա ես քո կյանքում,Իսկ հայրիկդ մրթմրթում էր, որ ընթրիքն են ուշացնում,Իսկ շուտով ֆուտբոլն է սկսվում,Շուտով նրա ֆուտբոլն է սկսվում։

Ավա՜ղ, կյանքը բարդ խնդիր է, և մեկ-մեկ այն չի լուծվում,Ոմանց մենք հավերժ սիրում ենք, այլոց հետ ամուսնանում,Ու ծածուկ մի տաք անկյուն է սրտերի մեջ մեր մնում,Ուր թախիծն է բույն դնում…Երբ անձրևը կաթկթում է մենության տանիքներին,Անցած սերը մենք հիշում ենք ու մի պահ թախծում կրկին…G7՛ն,