Գրիգոր Փորսուղյան

Աշուն

ԱշունԳրիգոր Փորսուղյան · ձայնագրություն
0:00 / 0:00
ՏՈՆAm
↓ Ներբեռնել PDF
Am5fr
Eooo
E7oooo
A75fr
F
Dm10fr
01

AmԵս Eլքում եմ քաղաքն այս, որ Աշուն է կոչվում,E7 AmՈւր քամին և անձրևը իմ դեմքին էին դիպչումAmՈւ A7հատում խաչմերուկը և գարնան ծառուղովAm EԼվանում իմ հուշերը, կոտրտած այն շշերըFԹաքցնում մեղմ քողով։Am EԼվանում իմ հուշերը, կոտրտած այն շշերըAmԹաքցնում մեղմ քողով։

02

AmՈւ Eթողնում եմ անձրևը և Աշունը այն թաց,AmՈր կանչում էր հեռվից ինձ ՝ երգերից իմ արբած,Am A7 DmՕրորվող տերևները լուռ պարում են օդում,AmԵս E Am Eգիտեմ, որ դա հեշտ չէ՝ ընդունել հրաժեշտը,F AmՈւր խաչմերուկն է հատվում։AmԵս Eգիտեմ, որ դա հեշտ չէ՝ ընդունել հրաժեշտը,AmՈւր խաչմերուկն է հատվում։

03

Իսկ փոշոտ իմ զենքերը, որ հոգնել էին ինձնից,Անավարտ այս երգերը` չարթնացած խոր քնից,Ես փակում եմ դռները հուշերի սենյակի,Թող ների ինձ Աշունը, որ լքում եմ իր տունըՈւ դուռն էլ չեմ թակի։Թող ների ինձ Աշունը, որ լքում եմ իր տունըՈւ դուռն էլ չեմ թակի։

04

Ո՛ւ պարող տերևները, և՛ քամին խելագար,Ե՛վ աշնան տարերքները թող գան ոչ ինձ համար.Հագեցրել է անձրևը իմ ծարավը սիրո,Ես հոգնել եմ քամուց ցուրտ, հույսերից՝ անիմաստ, սուտ,Մոխրացել իմ հրով։Ես հոգնել եմ քամուց ցուրտ, հույսերից՝ անիմաստ, սուտ,Մոխրացել իմ հրով։Ես լքում եմ քաղաքն այս, որ Աշուն է կոչվում,Ուր փակվող դռներից էլ ինձ ոչ ոք չի կանչում։Ես լքում եմ քաղաքն այս, որ Աշուն է կոչվում,Ուր փակվող դռներից էլ ինձ ոչ ոք չի կանչում։

Վկայագրությունը՝ ակումբի կամավորների՝ ստուգված ձայնագրության դեմ։Ճշգրտել տեքստը →