Կար ու չկար, Վախթանգ Հարությունյան
Կար ու չկար
D ․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․G
Աստծո կամոք ճամփա ընկա,
G ․․․․․․․․․․․․․․․․․A7 ․․․․․․․․․․․․․․․D
Բյուր աշխարհներ ճանաչեցի,
D ․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․G
Հրին տված հոգիս թրծվեց,
G ․․․․․․․․․․․․․․A7 ․․․․․․․․․․․․․D
Չարը բարուց ես զատեցի։
D F# Bm
Ու սրընթաց դարերը անթիվ
․․․․․․․․․․․․ G ․․․․․․․․․․․․D
Պոկվեցին օրացույցից,
D ․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․․G
Մնաց վայրկյան տարիներից,
G ․․․․․․․․․․․F# ․․․․․․․․․․․․․․․․Bm
Ու դարերից՝ պահեր չքնաղ։
G ․․․․․․․․․․․A7 ․․․․․․․․․D
Կար ու չկար մի ժամանակ,
G ․․․․․․․․․A7 ․․․․․․․․․․․D
Կար ու չկար մի մարդ էակ
Դարեր ի վեր կուտակեցի
Մաքրած ոսկին ես իմ հոգում,
Նայում եմ շուրջս՝ մարդուկներ,
Ագահություն, խաբեություն։
Ճանաչեցի մարդկանց սրտեր,
Ճաշակեցի սեր ու կսկիծ,
Ու ցավը այդ խոցեց հոգիս,
Ես ապրեցի անվերջ թախիծ։
Կար ու չկար մի ժամանակ,
Կար ու չկար մի մարդ էակ։
Այստեղ չկա օրենք խղճի․
Լոկ դրամով է որոշվում,
Դրսից բռնած ամեն մի շուն
Ազնվական է հռչակվում։
Այստեղ դռներ չկան հոգու,
Դռներ են բաց բիրտ կրքերի,
Ու մարդկային ամեն մի կյանք՝
Գրպանով գնահատվում։
Կար ու չկար մի ժամանակ,
Կար ու չկար մի մարդկություն
Բայց ձանձրացնել դատարկ բանով՝
Ոչ արժանի գրչին տալու,
Հիշենք այն կողմը կարևոր,
Որ արժանի է երգելու։
Սա հիմք որպես ընդունելով՝
Սեր փայփայեք դուք ձեր սրտում,
Ու մարդկային ամեն մի կյանք
Լցրեք մաքուր սիրով անհուն։
Կար ու չկար մի ժամանակ,
Կար ու չկար մի մարդկություն,
պատմություն,
հայություն։



